ماموریت کنفرانس

ماموریت کنفرانس

کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت به عنوان یک محصول علمی و فرهنگی، بقاء‌ خود را بر نوآوری و تغییر بنا نموده است. بدین منظور ساختار، محتوا و نوع اجرای کنفرانس با هدف افزایش اثر بخشی و کارایی نسبت به محیط انعطاف نشان می دهد.کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت مرکز تبادل و تعامل اندیشه و مجمعی برای هم افزائی فکری بوده و هرگز در رقابت با دانشگاه ها و آموزشگاه ها نیست بلکه به دنبال ایجاد موقعیتی برای ارائه راه کارهای عملی است. کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت نقش رسانه ای نیز برای خود قائل نیست و اطلاع رسانی و بیان موضوعات خوب را از آن رسانه ها می داند.

هدف کنفرانس، گردآوری دانش مداران و ذی صلاحان برای توسعه دانش کاربردی مدیریت و درک واقعی تحولات جهانی و ملی برای توسعه مدیریت و کیفیت در واحدهای دولتی و خصوصی با تمرکز بر بنگاه های اقتصادی کشور است و تلاش دارد فرصتی را فراهم آورد تا تبادل اندیشه و تولید فکر میان صدها نفر از صاحبنظران علم مدیریت با کارشناسان و مدیران سازمان ها و بنگاه های اقتصادی کشور صورت پذیرد. این قشر از مخاطبین با هدف دریافت ایده هایی برای حل مشکلات و مسائل خود به کنفرانس مراجعه می کنند که تبلور این ایده ها در بیانیه پایانی دیده می شود.

در همین راستا دبیرخانه دائمی کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت که در انجمن مدیریت کیفیت ایران قرار دارد، بیانیه های صادره هر دوره از کنفرانس را که حاصل تبادل دانش و تجربه متخصصین و کارشناسان و مدیران در سطح ملی و بین المللی است به صورت جدی دنبال می نماید.

  • اولین کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت در ابان ماه ۱۳۷۷ با موضوع محوری “مبانی و مفاهیم مدیریت کیفیت فراگیر” در فضایی برگزار شد که هنوز در کشور ما مدیریت کیفیت واژه ای جدید به حساب می آمد. دستاورد این کنفرانس شناخت عمیق تر “مدیریت کیفیت” بعنوان راهکار حل معضلات مدیریتی روز کشور و جایگرینی مناسب برای مدیریت کلاسیک بر مبنای اصول تیلور بود.

 

  • دومین کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت در آذرماه ۱۳۷۹ تحت عنوان “ مدیریت کیفیت و تحول نظام اداری و بخش خدمات” برگزار شد و شیوه جدید مدیریت را به بخش دولتی تعمیم داد. در قطعنامه پایانی کنفرانس به استقرار مدیریت کیفیت در بخش دولتی بشدت تاکید گردید. این موضوع و پیگیری های بعدی دبیرخانه کنفرانس، خود موجب شد تا مصوبه شورای عالی اداری به شماره ١٣/١٨٠ .ط در خردادماه ۱۳۸۰مبنی بر لزوم استقرار مدیریت کیفیت در بخش دولتی کشور، صادر کند.

 

  • سومین کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت با هدف ایجاد پلی میان مدیریت و اقتصاد، با موضوع “مدیریت کیفیت، دروازه ورود به  اقتصاد جهانی” در آذرماه ۱۳۸۱ برگزار شد.

بزرگترین دستاورد این کنفرانس را می توان قطعنامه آن دانست که دارای بندهای متعددی بود که همگی می توانست بر روند تحول کشور از جهت توسعه اقتصادی با بسترهای مدیریتی، تاثیرگذار باشد. قطعنامه فوق در ۱۶ بند که برگرفته از نکات کارشناسی و حرفه ای بود توسط سخنرانان و کمیته علمی در کنفرانس سوم مطرح گردیده بود، تهیه شده و توسط جناب آقای دکتر ستاری فر؛ معاون محترم ریاست جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی وقت ارسال گردید و ایشان طی یادداشتی خطاب به آقای دکتر عارف؛ معاون اول محترم ریاست جمهور اعلام فرمودند که “لازم است بندهای قطعنامه کنفرانس مورد توجه و اهتمام دستگاه های ذیربط قرار گیرد”.

با این دستور وظیفه سنگینی بر عهده دبیرخانه کنفرانس قرار گرفت و مسئولیت پیگیری اجرای مفاد قطعنامه جنبه رسمی یافت.

  • چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت کیفیت در فواصل زمانی ۲۹ آذر تا ۱ دی ماه ۱۳۸۳ با موضوع مدیریت کیفیت و رقابت پذیری پایدار در فضای جهانی در شرایطی برگزار گردید که کشور در شرایط حساسی از نظر تحول اقتصادی و اجتماعی . مناسبات بین المللی قرار داشت و در برنامه چهارم توسعه، دستیابی به اقتصاد دانایی محور و تعامل با اقتصاد جهانی مورد تاکید قرار گرفته و متوسط رشد سالانه تولید ناخالص ملی ۸ درصد پیش بینی شده است. به موازات تغییرات داخلی، تحولات بین المللی در ابعاد تکنولوژیکی، اقتصادی و اجتماعی با سرعتی فراتر از دهه های گذشته، همه کشورهای جهان از جمله ایران را به رقابتی بسیار شدیدتر از گذشته وادار نمود